Afrika'daki Serengeti düzlüklerinde
sayısız otobur hayvan
birlikte yaşar.
Her sene çiftleşirler ve yavruları olur.
Yeni doğmuş bebeğiyle birlikte olan
şu anne zebraya bakın.
Bebeğine, vahşi doğada
nasıl hayatta kalınacağını
öğretecek.
KAPALI
-Ama vahşi doğada hayatta kalmak... -Cho-won.
-...kolay değil. -Başka bir yoldan gitmeliyiz.
-Tehlike her yerde. -Buradan geçemeyiz.
-Yavrularının etrafında. -Sana buradan geçemeyiz, dedim.
Uslu dur, Cho-won.
Bir lokma daha alırsan sana bir sürprizim var.
Bir lokma daha!
Cho-won,
o ne?
O ne?
"Yağmur."
Tekrar et. "Yağmur."
Annenin dediğini tekrar et. "Yağmur."
"Şakır şakır yağmur yağıyor."
Bu ne? "Yağmur."
Tekrar et. "Yağmur."
"Şakır şakır yağmur yağıyor."
"Yağmur" de.
"Şakır şakır yağmur yağıyor."
Söyle.
Neden söyleyemiyorsun? Dilsiz değilsin ki.
"Şakır şakır yağmur yağıyor."
Yine de
Serengeti düzlükleri
dünyada vahşi hayatın hâlâ yaşandığı
birkaç yerden biri.
Orada anneler, yavrularını otlaması
ve özgürce koşması için salabiliyorlar.
Uzun bir süre önce,
dünyanın her yeri bu durumdaydı.
Büyük bir köpek
seni kovalıyor.
Nasıl hissederdin, Cho-won?
Mutlu mu?
Üzgün mü?
Kızgın mı?
Yoksa korkmuş mu?
Sana demedim mi?
Baban çok uzaklarda, seyahatte.
Nasıl hissederdin, Cho-won?
Mutlu mu?
Üzgün mü?
Kızgın mı?
Yoksa korkmuş mu?
Annen hastalanmış, hastanede yatıyor.
Nasıl hissederdin?
Mutlu mu?
Üzgün mü?
Kızgın mı?
Korkmuş mu?
Otizm bir hastalık değil.
Bir engel.
İlaçla ya da ameliyatla tedavi edilemez.
Duygularını dışa vuramayıp, iletişim kuramıyor olmaları
sosyal hayatlarını engelliyor.
İnsanların arasına karışmakta zorlanmaları onların en büyük sorunu.
Bu durum ailelerini de
çok yıpratıyor.
-Sorun ne? -Cho-won kayıp.
-Ne? -Ne yapacağız?
Cho-won!
Cho-won.
Tamam.
Daima birlikte olacağız.
Ölene dek.
Ağaç.
Buna "ağaç" deniyor.
Güneş ışığı.
Güneş çok güzel parıldıyor.
Dere.
Güzel, değil mi?
Rüzgâr.
Bu, rüzgâr.
Rüzgâr.
Kalbin çok hızlı atıyor.
Kalbin
küt küt atıyor.
Benimki de öyle.
Kardeşininki de öyle.
Herkes aynı.
Senin de diğerlerinden
bir farkın yok.
Bacakların?
Çok değerli.
-Vücudun? -Çok iyi.
Bacakların ne?
Çok değerli.
"Yapabilirim."
Söyle. "Yapabilirim."
-Yapabilirim. -Daha yüksek sesle.
Yapabilirim!
Hadi.
Hadi!
-Hadi. -Hadi.
HAN NEHRİ ON KİLOMETRE YARIŞI
Engelli olmasına rağmen mükemmel bir performans gösterdi.
Lütfen kocaman alkışlayalım.
NEW BALANCE HAN NEHRİ YARIŞI
Hadi bakalım. Kameraya bak.
Kupayı biraz indir.
İşte böyle.
Şimdi gülümse.
Hadi, kocaman gülümse.
Gülümsemeye devam et.
-Çok iyi. -Her gün çalış.
Dersleri asmak yok.
Aynen öyle oğlum. Çok zekisin.
Hayvanlar Âlemi saat altıda.
Korkma, geç kalmadık.
Hayvanlar Âlemi.
Pekâlâ.
Merhaba, Jung-won.
Eve mi geldin?
Sana söylemiştim. Dönem arasına girdik.
Açsındır. Sana bir şeyler hazırlayayım.
Yemek yedim.
Havluları yıkar mısın?
Babam aradı.
Önümüzdeki hafta da gelemeyecekmiş.
Programa 30 saniye kaldı.
Küçük kardeşlere eğilerek selam verilmez.
Afrika'daki Serengeti düzlüklerinde
sayısız otobur hayvan birlikte yaşar.
Zebralar sürü hâlinde yaşarlar. Antiloplar ve zürafalar...
-Dik otur. -Tamam.
Düşmanları, aslanlar ve leoparlardır.
Hamilelikleri bir yıl sürer ve bir seferde tek bir yavruları olur.
Han Nehri On Kilometre Yarışı
On kilometrelik bir yarışa katıldım. Üçüncü oldum.
Aferin
Öğretmenim çarşamba günü görüşmek istiyor.
Neden?
Danışmanlık falan.
Cho-won'un o gün yüzmesi var.
Sana bununla ilgili ne demiştim?
"Sana ne demiştim?"
Yemek yerken gaz çıkarıyor muyuz, çıkarmıyor muyuz?
Bilmiyorum.
Peki.
Beni dinlemiyorsun.
Sana büyük bir iğne lazım.
Çantamı getir.
İğne yok.
Pekâlâ.
O zaman yemek yerken gaz çıkarmamalısın.
Gazını dışarıda çıkar, yoksa iğne yaparım.
İğneyi sevmiyorum.
Değil mi? Dışarıda gaz yap.
-"Dışarıda gaz yap." -Aynen öyle.
Merhaba.
TAEHUNG TERZİSİ
Takım elbise.
Çantasını tutmuş.
Onu kapkaççı sanmış.
Çok üzgünüm.
Zebra desenini seviyor.
Muhtemelen yakından görmek istemiştir.
Benden özür dilemenize gerek yok.
Ona öğretin. Bu ilk sefer değil.
Çok üzgünüz.
Tanrım.
Aklından ne geçtiğini nasıl biliyorsunuz?
Normal birine benziyor.
Paranın ne olduğunu bilmiyor.
Çantanın pahalı olduğunu biliyor olmalı.
Yepyeni.
Onu evden çıkarmamalısınız.
Diğer insanlar için bir tehdit.
Onu bir tımarhaneye ya da tesise falan gönderin.
-Para üstünü aldın mı? -Evet.
Ne kadar?
Bir gimbap sarması 2.000 won ediyor.
2.000 won ediyor.
-Toplamda 6.000 won. -6.000 won.
10.000 won eksi 6.000 won, yani 4.000 won.
-4.000 won. -Bak bakalım 4.000 won var mı?
Tesis mi? Tımarhane mi?
O ne bir suçlu ne de bir deli.
Çantan ne kadar pahalı olursa olsun oğlumun ilgisini çekmiyor.
O yüzden ağzından çıkanlara dikkat et, tamam mı?
Bana oğluma ne yapacağımı söyleme.
Ne cüretle bunu suratına söylersin? Bak.
O her şeyi hatırlar.
Senden çok daha akıllı.
"Köfte, peynir, sosis, ketçap,
portakal, erişte,
bebek kremi, tuvalet kâğıdı ve hazır yemek."
Tamam mı?
-Tamam. -Tamam.
Ketçaba batırılmış köfte.
Enfes. Sırada, domuz pirzolası.
"Bir kâse erişte ye."
"Yumuşak ve pürüzsüzdür, beni güvende tutar.
Whisper."
Pardon.
Birinci kattaki meyve reyonunda
karpuzlar indirimde.
Sadece 5.000 won.
İndirim sadece yarım saat sürecek.
Karpuzlar Mudeung Dağı'ndan geliyor.
Gelip tadına bakın
ve indirimli fiyattan yararlanın.
Birisi eğleniyor.
Görüşürüz.
-Hoşça kal. -Görüşürüz.
Cho-won.
İşin bittiyse eve gidelim.
-Cho-won. -Evet?
Bunu benim yerime imzalayabilir misin?
Evet.
Alo.
Merhaba.
Görüşme mi?
-Buraya lütfen. -Burası mı?
Odak Maraton mu?
İmza
Neden maraton? Çok zor.
Hukuk okumak istediğini sanmıyorum.
Koşmak otizmine yardımcı oluyor mu?
İradesi güçlendi.
Birçok otistik çocuğun güçlü bir iradesi yok.
Onlara bir şeyi yaptırmak zor.
Ama Cho-won ne kadar zor olursa olsun
başladığı işi bitirebiliyor.
Koşmayı seviyor mu?
Anneler,
çocuklarının yüzünü okuyup tam olarak nasıl hissettiklerini anlayabilir.
Koşarken farklı oluyor.
Sanki...
Neyse, koşarken olduğundan daha mutlu olamaz.
36 dakikada on kilometre koşuyor, değil mi?
Evet.
O zaman üç saat altı maraton koşusu da yapabilir.
-Üç saat altı maraton mu? -Evet.
Maratonu üç saatte bitirmeye deniyor.
Bütün amatörlerin hayalidir.
Sizin hayaliniz var mı?
Şimdilik üç saat altı maraton diyelim.
-Antrenörü var mı? -Hayır, henüz yok.
Bir uzmanın yardımı onun için iyi olabilir.
Anne.
-Mayom. -Tanrım!
Yine çıplak dolaşıyorsun.
Çantada yok mu?
Hayır.
Tuhaf.
Çantaya koymuştum.
Yok.
Şu sorduğunuz soru...
Pardon?
Hayalim var mı diye sormuştunuz.
Hayalim...
...Cho-won'un benden bir gün önce ölmesi.
Bu da demek oluyor ki,
en azından 100 yaşına kadar yaşamalıyım.
Üç saat altı maraton: Üç saat içinde maraton koşmak
Cho-won, şuna bak.
Fotoğraf çekilirken gülümsemelisin.
Gülümsemezsen
çok iyi çıkmıyor.
İyi çıkmamış.
Fotoğraf çekilirken gülümsemen gerekiyor.
Buraya bak.
"Gülümse" deyince gülümse.
Tamam, hadi bakalım. Gülümse.
-Bir, iki... -Gülümse.
Tekrarlama, sadece gülümse.
Hadi, tekrar. Gülümse.
-Bir, iki, üç. -Gülümse.
Cho-won.
Aynaya bak.
Çok iyi görünüyorsun, değil mi?
-İyi görünüyorum. -Yakışıklısın, değil mi?
Yakışıklıyım.
Şimdi gülümse.
Gülümse.
Ağzının kenarlarını kaldır. Güzel görünüyor, değil mi?
Tekrar dene, gülümse.
Gülümse.
Kelimeyi söyleyip durma.
Gülümse işte, gülümse.
Gülümse.
İşte böyle.
Bu çok daha iyi işte.
-Daha da iyi. -Bir kere daha.
Gülümse.
-Gülümse. -İşte böyle.
-Hadi. -Hadi.
-On kilometre yarışında iyiydin. -Evet.
İyi mi hissettin, kötü mü?
İyi hissettim.
-İyi hissettin, değil mi? -Evet.
Sonraki yarışta
-daha uzun koşacaksın. -Daha uzun.
Kaç kilometre?
42,195 km koşacaksın.
42,195 km koşacağım.
42,195 km koşacaksın.
42,195 km koşacağım.
Sıkı çalışmalı mısın, çalışmamalı mısın?
-Çalışmalıyım. -Doğru.
-Sıkı çalışmalısın. -Tamam.
-Yorgun musun? -Yorgun değilim.
Tamam.
-Yorgun değilsin, değil mi? -Değilim.
İşte benim oğlum.
Hadi.
Geldiniz mi?
Sporcular bu günlerde çok içiyor.
Bir ara
eski dünya boks şampiyonu buraya gelmişti.
Çok kilo almıştı.
-Kaç saat? -200.
Bu iki ay eder.
Buraya mahkeme emriyle geldiğini biliyorum
ama lütfen keyfine bak.
Onlara jimnastik falan öğret işte.
Buradaki çocuklar otistik.
Duygularını iyi ifade edemiyorlar.
Ayrıca diğer insanlarla ilgilenmiyorlar.
Ama iyi çocuklar.
Yandan esneme.
Okul müdürü izin verdi.
Akşamüstü de olur.
Lütfen oğluma günün hangi saati uygun olursanız o zaman ders verin.
Televizyonda Boston Maratonu'nu kazandığınızı gördüm.
Sizinle tanışmak bir onur.
Günün menüsü.
Ispanak çorbası, hamsi, kimchi, buğulanmış yumurta ve balık köftesi.
Lanet olası ıspanak.
Ders bitti. İçeri girebilirsiniz.
Yarının menüsü.
Yumuşak tofu, sarımsak sapı, uskumru ve fasulye filizi.
Yarından sonra, köri, kimchi ve köfte.
Ketçaba batırılmış köfte.
Dördü önden gidiyor.
Köpek sevenler için maraton mu?
Şaka gibi.
Evet.
Tamam, sonra konuşuruz.
Kim o?
Merhaba.
Cho-won.
Bana koşmayı öğret.
Kahretsin.
Tek başına mı yaşıyorsun?
At!
Sapık mısınız siz?
"Kepekli ve yağlı saçlar için,
çözüm Dantrol."
Saçını sık sık yıkamazsan kepeklenirsin.
Seni gördüğü için mutlu.
Burası dağınık.
Çok dağınık.
Cho-won, işe koyulalım.
Tanrım!
Yemek artıkları...
Bana bak, hanımefendi.
Geri dönüşüm önemlidir.
Koşmayı on yıl önce bıraktım.
Bu okula ceza olarak gönderildim.
Alkollü araç kullanmaya 200 saat kamu hizmeti veriyorlar.
Hem, kimseyi çalıştıracak durumda değilim.
20 yıldır cezalandırılmak nasıldır, bilir misin?
Lütfen bize yardım et.
Yalvarırım.
Sana para da veririm.
Takım elbise giydim.
Cho-won.
-Cho-won. -Bunu
amcamın düğününde giyeceğim.
Hadi.
Bana takım elbise al.
Tamam.
Maratonu koşarsan alacağım.
-Kravat da alır mısın? -Tabii ki.
"Cambridge Members, en iyi seçim."
Git masayı temizle.
Hadi.
Hey!
Lanet olsun!
Bana ne kadar para vereceksin?
Pardon?
200 saati para kazanmadan geçiremem.
Okul müdürü izin verdi mi?
Tabii.
Onu çalıştırdığın zamanı düşecekler.
Okulun tam desteğini aldık.
Cho-won, buraya gel.
O artık senin maraton antrenörün.
Teşekkür et.
Teşekkürler.
Teşekkür ederim.
Antrenör Bey.
On tur koştum bile.
Bitti.
Daha çok koş.
Kaç tur daha atayım?
Bana ne, dallama.
"Bana ne, dallama."
-Ne? -Kaç tur daha atayım?
Ne...
"Ne..."
-20 tur at. -"20 tur at."
-Cho-won. -Evet?
Antrenör sana iyi davranıyor mu?
Evet.
Bugün ne yaptın?
İmanım gevreyene kadar koştum.
Ne?
"İmanın gevreyene kadar koş, dallama."
"Annen hep senin ağzına sıçıyor mu?"
Böyle mi dedi?
Evet.
Buraya gelmemeni söylemedim mi?
Annesi de oğlu da aynı, ikisi de laf dinlemiyor.
Sana bunu vermeye geldim.
Cho-won'un antrenman günlüğü.
Ayrıca, bir antrenman programı
hazırladım.
Program mı?
Kimden izin aldın?
Tam maraton mu?
Bir ay sonra yarış var.
Maraton kulağa hoş geliyor, değil mi?
"İnsanın zaferi."
Ama aslında
gerçeklerden koşarak uzaklaşmak demek.
Yaşantından sıkıldığın için kaçmak istiyorsun.
Sen neden koşuyordun?
Gerçeklerden uzaklaşmak için mi?
Yoksa annen ağzına mı sıçıyordu?
Acıyor.
Neresi acıyor? İyi misin?
-Acıyor. -Bir şey yok.
Kramp girmiş.
Düzeleceksin.
Ona işkence ediyorsun.
Hislerini ifade edemiyor bile.
Yanılıyorsun.
Koşmayı seviyor.
Koşmayı seviyor mu?
Sen öyle düşünüyorsun, sorun da bu zaten.
Pardon?
Nereden biliyorsun?
Sence?
Böyle bir günde 40 km, 50 km koşmanın nasıl bir his olduğunu biliyor musun?
Kavrulan asfalt seni boğar.
Kalbin patlayacak gibi olur.
Ölmekten bile kötüdür.
Yakından geçen bir kamyonu görünce,
önüne atlamak istersin.
Koşmayı seviyor mu dedin?
Koşmaya başla, sonra konuşalım.
Nereye gidiyorsun?
Bu kadar yeter.
Yedi tur daha kaldı.
Koşmazsam erişte yiyemem.
Gel.
Tatlı ve ekşi domuz eti.
Erişte.
Tatlı ve ekşi domuz eti.
En azından ben bir amaç için koştum.
Peki o?
Hastalığını tedavi etmek için mi?
Dur, bu bir hastalık bile değil ki.
Bunu sen istiyorsun.
Çok sinirleniyorum.
Maraton herkes için değildir.
Ölebilir.
Temposunu ayarlayamazsa kalbi patlar.
Ölmesini mi istiyorsun?
Hadi.
O zaman doğru düzgün çalıştır!
Özür dilerim.
Seni bir daha rahatsız etmem.
Bana bir iyilik yap.
Onun yanındayken küfretme.
Her kelimeyi hatırlıyor ve sonra tekrarlıyor.
Lütfen.
Ondan bu lafları duymak istemiyorum.
Koşmayı seviyorsun, değil mi?
Seviyorum.
-Koşmayı seviyor musun? -Evet.
Seviyor musun, sevmiyor musun?
Seviyorum.
Nefret ediyor musun, etmiyor musun?
Nefret ediyorum.
Nefret mi ediyorsun?
Hadi fotoğraf çekilelim.
Seviyorum.
Sonraki yarış ne zaman?
10 Eylül.
Doğru. Yapabilirsin, değil mi?
Yapabilirim.
10 Haziran'daki on kilometre yarışında üçüncü oldum.
Evet.
Madalya kazandın.
Erişteyle tatlı ve ekşi domuz eti yedim.
Bu sefer de madalya almaya bakalım.
HAN NEHRİ ON KİLOMETRE YARIŞI ÜÇÜNCÜ, CHO-WON YOON
Doğum günün kutlu olsun. Gelemediğim için üzgünüm. Baban.
Bana biraz su ver.
Hey.
Sağır mı oldun sen?
Biraz su ver.
Buna inanamıyorum.
ÇİN YEMEĞİ TESLİMATI
İster misin?
Hayır, teşekkürler.
-Hadi, biraz ye. -Hayır, teşekkürler.
Keyfin bilir.
Bana bakma.
Yemek yedin mi, Cho-won?
"Gazını dışarıda çıkar."
İyi...
...akşamlar.
İyi akşamlar.
Erikler... Gitmişler.
Gitmişler.
Erikler gitmiş.
Eriklerim gitmiş.
Erikler.
Eriklerim nerede?
Neredeler?
Lanet olsun!
"Uzun, kurak mevsim sona erdi.
Yağmurlu mevsim sonunda Serengeti'ye geldi.
Serengeti şimdi otobur hayvanların
cenneti hâline geldi.
Yeni doğmuş yavrusuyla olan
anne zebraya bakın.
Yavrusuna vahşi doğada
hayatta kalmayı
öğretecek."
-Hayvanları seviyor musun? -Evet.
En sevdiğin hayvan hangisi?
Aslan mı? Kaplan mı?
Zürafa mı?
Zebra.
"Binlerce zebra, antiloplarla ve zürafalarla
uyum içinde yaşıyor.
Doğal düşmanları aslanlar ve leoparlar.
Hamilelikleri bir yıl sürer
ve bir seferde tek bir yavruları olur.
Yavru zebralar doğdukları gibi koşabilirler.
İnsanlar onları evcilleştirmeye çalıştı
ama zebralar, eşekler kadar güçlü olmadığından
uğraşları sonuçsuz kaldı."
365 kere 75 kaç eder?
Peki üç kere yedi?
-Al. -Hayır, teşekkürler.
Bugün koşmak için iyi.
"Bugün koşmak için iyi."
Bir, iki, üç.
Arkaya.
Zıpla.
Bir, iki, üç, dört,
beş, altı, yedi, sekiz. Bir, iki, üç, dört,
beş, altı, yedi, sekiz.
Bir, iki...
-Yemeği beğendin mi? -Evet.
Cho-won
seni çok seviyor gibi görünüyor.
Öyle mi?
Bana her sabah
saat kaçta geleceğini soruyor.
Yok artık.
Yemeğini benimle paylaşmak
istemiyor bile.
Bu seni rahatsız mı ediyor?
Annesi öyle öğretmiş.
Kaçırılmasın diye.
Zaten bu çocukların paylaşma kavramı yok.
Benimle bile yok.
Bu seni rahatsız etmesin.
-Cho-won, buraya otur. -Tamam.
Sürekli aynı yere oturmayı seviyorlar.
Beni seviyor musun, sevmiyor musun?
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Bacakların?
Çok değerli.
Başka?
-Vücudun? -Çok iyi.
Bugün
özel bir antrenman yapacağız.
Ne güzel!
Doldu.
Hadi çıkalım.
Ters çevir.
Çok iyi.
Kaç kere vurayım?
100 kere.
Güzel.
Ne zaman koşacağım?
Oğlum ya.
Koşmayı unut.
Burası çok iyi.
-Tamam. -Tanrım.
Kafam açılmaya başladı.
Tam bir baş belasısın.
Kendi başına gidebilirsin, değil mi?
Evet.
Koşmaya başla, hemen gelirim.
Tamam.
Kaç tur?
Kaç tane?
100 tur.
Alo?
Ne olmuş Cho-won'a?
PARK EDİLMEZ
Koşmayı bırak.
Bir tur kaldı.
Ne? Gerçekten de 100 tur koştun mu?
100 tur koşmak iyi bir his mi?
İyi.
Yok ya?
Yorulmadın mı?
Yorulmadım.
Göğsün ağrıyor mu?
Cho-won hastaymış, gelmeyecekmiş.
Ne yapıyorsun?
Makas kullan.
Cho-won koşmaya başladığından beri
kendini geliştirdi mi?
Ellerini gördün mü?
Bir elinde kendini ısırmaktan dolayı yaralar var.
Eskiden durumu çok kötüydü.
Koşmaktan mıdır bilemeyeceğim ama artık çok daha iyi.
Ama annesi tatmin olmuş değil.
Bunu yapıştırmalısın.
Tamam mı?
CHO-WON YOON
Zır, zır.
Merhaba.
-Ne zamandır görüşmüyoruz. -Evet.
-Merhaba de. -Merhaba.
Merhaba.
-Tanıştığıma memnun oldum. -Tanıştığıma memnun oldum.
İyi bir koşucu.
-Öyle mi? -İyi koşucu.
Koca göbek.
Bir, iki, üç,
dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Bir, iki, üç, dört,
beş, altı, yedi, sekiz.
-Chuncheon Maratonu... -Chuncheon Maratonu...
-Adres, Songpa-gu... -Bu bir şeref.
İmza, lütfen.
Tamam.
Oda 1007.
On kilometre rekorun.
On kilometre.
-Üçüncü oldum. -Üçüncü mü?
Kaç tane yarım maraton?
-Ne? -Yarım maraton.
Evet.
Biliyordum.
Kahretsin.
Gel.
Buraya gel.
Gel.
-Yavaş başla. -Yavaş.
-Diğerlerini takip etme. -Takip etme.
-Anladın mı? -Anladın mı?
Tanrım.
Ne kadar ileride?
Devam et.
O kadar hızlı değil!
-O kadar hızlı değil! -Beni takip et.
Takip et.
-Bisikletin yanında koş. -Ne?
-Yavaş. -Yavaş.
Dur!
Hey!
Orada dur!
O kadar hızlı koşma dedim!
Hızlı koşma.
-Cho-won. -Ne?
Serengeti'deki
en hızlı hayvan hangisi?
-Çitalar. -Doğru.
"Saatte 113 km hızla koşabiliyorlar.
İnce, uzun gövdeleri ve bacaklarıyla,
en hızlı memeliler onlardır."
Ama uzun süre koşamazlar.
"Ortalama ömürleri 16 yıldır."
Çünkü çok hızlı koşarlar.
Çok hızlı.
Uzun süre koşacaksan hızlı başlayamazsın.
Başlayamazsın.
-Yavaş. -Yavaş.
Bir zebra yorulup düşerse ne olur?
Ne olur?
Aslanlar ve sırtlanlar onu yer.
Evet!
Çok korkunç.
-Korkunç. -O zaman çok hızlı koşma.
Hızlı koşma.
Nefesini ayarla ve koşmaya devam et.
Nefes al.
Hadi.
Bu hızda koş.
Kalbim.
Hızlı atıyor.
Cho-won'un kalbi
küt küt atıyor.
Pat pat atıyor
daha uygun.
Pat pat atıyor.
Şöyle de. Deli gibi patırdıyor.
Deli gibi patırdıyor.
Kalbin patırdarken nasıl hissediyorsun?
İyi.
İyi,
değil mi?
Al.
Kimlik numaran var mı?
Ne?
Cho-won'un kimlik numarası 850514-1064521.
1985 mi?
19'u geçmişsin.
-Yetişkinsin. -Yetişkinim.
-O zaman içebilirsin. -İçebilirim.
-Şerefe. -Şerefe.
-Tek dikişte! -Tek dikişte!
Tek dikiş.
Bunlar mı?
Hemen dönerim.
Alo?
Cho-won'un annesi mi?
Daha hazır değil.
Tek başınayken temposunu ayarlayamıyor.
Hızını ayarlamak için onunla birlikte koşabilirsin.
Çok şey mi istiyorum?
Antrenör olduğumu sanıyordum.
Ama yakında işin bitecek.
Yerine ben geçmeliyim.
Chuncheon Maratonu'na katılalım.
O güzergâhı daha önce koştum.
O zamana kadar onu çalıştırırım.
Ücretsiz.
At yarışlarına gitmek, alkol almak...
Buna çalıştırmak mı diyorsun?
Ne?
Arkadaş oluyoruz diye kıskanıyor musun?
Ne?
Doğruyu söyle.
Onun kontrolünü kaybetmekten mi korkuyorsun?
Ben mi?
Bu bir hataydı.
Uyuyup içmekten başka bir şey yapmıyorsun.
Saunadan bahsetmiyorum bile.
Onu yürüyemeyecek duruma gelene kadar koşturdun
Buna çalıştırmak mı diyorsun?
Buna arkadaş olmak mı diyorsun?
Bütün gün çaktırmadan onu izliyorsun.
Bu anne sevgisi değil.
Ne zaman duracaksın?
Ne yani, şimdi onun için üzülüyor musun?
Yok, sağ ol. Bana hesap numaranı ver.
Senden bir gün önce ölmesini diliyorsun.
Şaşırmadım. Neden, biliyor musun?
Cho-won'suz bir gün bile geçiremezsin.
Onun sana ihtiyacı yok.
Onsuz bir gün bile yaşayamayacak olan sensin.
Antrenöre ihtiyacı yok.
-Gidelim. -Kim demiş?
O benim oğlum, senin değil!
İşte bu yüzden senin iznin olmadan işeyemiyor bile!
Annesi olabilirsin ama ona sahip olamazsın!
Hiç çocuğun olmamış ki.
Sen delisin.
Baba.
Jung-won'un doğum gününe gelemediğim için üzgünüm.
-Beyzbol maçına gidiyoruz. -Merhaba, baba.
-Gelmek ister misin? -Evet.
İstediğin zaman gelip gidiyorsun!
Onun arkadaşı olmak kolay.
Ama hepsi bundan ibaret değil.
Asla.
Benimle yaşamak ister misin?
Okul müdürü olarak,
sana yardım etmek için elimden geleni yaptım.
Maraton koşmak ne fark yaratacak?
Ona iş becerisi öğret ve...
İş becerisi
ne fark yaratacak?
Hobi olarak yine maraton koşsun.
Buna çok takılmayın.
Takılmak mı?
Ona yardım ediyorum çünkü koşmayı seviyor.
Bunun için beni suçlayamazsın.
Ama Cho-won diğerlerinden farklı.
Hayır,
koşarken bir farkı kalmıyor.
-Bacakların? -Çok değerli.
-Vücudun? -Çok iyi.
-Yapabilir misin? -Evet.
Tamam.
Oğlum bunu yapabilir.
"Oğlum bunu yapabilir."
"Dört saat."
-Cho-won. -Evet?
Onu takip et, tamam mı?
-Tek başına hızlı koşmalı mısın? -Evet.
Koşmalı mısın?
-Koşmamalıyım. -Koşmamalısın.
THALIA MARATONU
Başla!
Devam et.
Yavaşla.
Yavaş koş.
Pardon.
-Yavaşla. -Yavaşla.
Seni uzun süredir görmedim.
Nasılsın?
İyiyim.
Dostum.
-Bu buz gibi. -Hadi.
Neredeyiz?
Nefes alıyor mu?
Hastaneye götürün.
Çabuk.
Buraya gel.
-Sorun ne? -İyiyim.
Hayır, doktor.
-Karşı koymayı bırak. -Hayır.
İstemiyorum, doktor. İğne olmaz.
-İğne istemiyorum. -Karşı koymayı bırak.
-Buna ihtiyacın var. -Cho-won.
-İğne istemiyorum. -Cho-won.
Madalya...
Sadece yarışı bitirenler alabilir.
Bana madalya ver.
Bana bir madalya ver, lütfen.
Namsan Maraton Kulübü...
Madalya.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Bütün koşuculara dağıtılıyor.
Tamam.
THALIA MARATONU KATILIMCI MADALYASI
Cho-won.
Sana madalya veremezler çünkü yarışı bitirmedin.
Sakinleşmemi mi istiyorsun?
Dalga mı geçiyorsun?
Benim yerimde olsan sen de delirirdin.
Kahretsin.
Senin oğlun mu?
Para sorun değil.
Hapiste çürümeliler.
Lanet olası bebeler!
Özür dilesene!
Senin sorunun ne?
Sana korna çaldı diye yan aynasını mı kırdın?
Senin sorunun ne?
Kendini onun yerine koy. Sinirlenmez miydin?
Zaten yorgunum,
bir de seninle uğraşıyorum.
Kendini hiç benim yerime koydun mu?
Ne?
Beni hiç anlamaya çalıştın mı?
Cevap verme!
Babamı zaten kovdun.
Sadece Cho-won'u umursuyorsun.
Onunla ilgili her şeyi biliyorsun.
-Ben sadece... -Siz aynı değilsiniz!
Bir sorunun varsa, olay yaratmak yerine bunu söyle.
Söyledim zaten.
Onlarca, yüzlerce kere!
Hiç dinlemiyorsun!
Kendini onun yerine de koy.
Ben en azından sesimi çıkarıp
senden bıktığımı söyleyebiliyorum.
Merhaba, Jung-won.
Geri ver.
Ver şunu.
Ver şunu dedim.
-Anne. -Ver şunu.
Kokuyor.
Gaz kokusu alıyorum.
Bekle.
Cho-won gazı kapattı.
Pencereleri ve ön kapıyı da açtım.
Eğer patlarsa herkes ölür.
Ölmekten korkuyor musun?
Ölmenin ne olduğunu biliyor musun?
Aptal.
Koş o zaman.
Ölene kadar.
Bugün yüzmeye gittim. Annem de yüzdü.
Cho-won 30 tur koştu.
Biliyorum. Eve gidelim.
Cho-won iyi mi, kötü mü?
"Cho-won'un bacakları?" de.
Hadi eve gidelim.
Yorgun musun?
Hayır, yorgun değilim.
Yorgun değilim.
İyi çocuklar havuçlarını da yemeli.
Bir gimbap sarması 2.000 won ediyor.
Cho-won, burada dur.
Lütfen dikkat.
Kayıp bir kız aranıyor.
Sarı bir elbisesi ve yeşil bir şapkası var.
Eğer onu gördüyseniz,
lütfen büroyla iletişime geçiniz.
Lütfen dikkat.
Kayıp bir kız aranıyor.
Sarı bir elbisesi ve yeşil bir şapkası var.
"Güney Kore'yle aynı büyüklükteki
Serengeti Millî Parkı, vahşi hayvanlarla dolu.
Gezegenimizde biz insanlar tarafından
ele geçirilmemiş birkaç yerden
sadece biri."
Anne.
Nerede?
-Beklettiğim için kusura bakmayın. -Teşekkürler.
-Teşekkürler. İyi günler. -İyi günler.
ÇIKIŞ
Ne yapıyorsun ulan? Kızı niye elliyorsun?
Boş ver onu.
"Dişi zebralar
bir seferde tek bir yavru taşıyabilirler."
Deli işte. Hadi gidelim.
Gidelim.
"Hamilelikleri
276 gün sürer."
Manyak orospu çocuğu!
Dur.
Neden oğluma vuruyorsun?
-Sorun ne? -Hak ediyor.
Neden ona vurdun?
Onu evde tut!
-Sen kimsin? -"Oğlum
özel bir çocuk."
"Oğlum
özel bir çocuk."
"Oğlum
özel bir çocuk."
"Oğlum
özel bir çocuk."
"Oğlum
özel bir çocuk."
"Oğlum özel bir çocuk."
Acıyor mu?
Hayır.
Tanrı'ya şükür.
Cho-won'u kaybettin.
Biliyorum.
Neden ortadan kayboldun?
Cho-won'u kaybettin.
Hayvanat bahçesinde,
Cho-won'u kaybettin.
Ne?
Ne dedin?
Hayvanat bahçesinde
elimi bıraktın.
Cho-won'u kaybettin.
Hayvanat bahçesinde
elimi bıraktın.
Cho-won'u kaybettin.
Hatırlıyor musun?
Bunu hatırlıyor musun?
Hayır!
Cho-won.
Cho-won, hayır.
Hayır, Cho-won.
Cho-won.
Hayır.
Gastrointestinal perforasyon.
Mide sıvısının bir delikten sızması.
Diktik, iyileşecek.
Ülser nedeniyle çok fazla
acı çekmiş olmalı.
Annen artık iyi.
Annen hastalanmış,
hastanede yatıyor.
Nasıl hissederdin, Cho-won?
Mutlu mu?
Üzgün mü?
Kızgın mı?
Korkmuş mu?
Yağmur.
Şakır şakır yağmur yağıyor.
Ona yardım ettiğimi sanıyordum.
Ama gerçek şu ki,
onun üzerine giderek
sadece mutlu ve daha iyi
hissetmeye çalışıyordum.
Ama
duramadım.
Beni ayakta tutan buydu.
Onu hayvanat bahçesinde
kaybettiğimizi hatırlıyor.
Hatırlıyorsun, değil mi?
Aslında,
onu kaybetmemiştim.
Ondan kurtulmaya çalışmıştım.
Ben...
Onu büyütebileceğimi sanmıyordum.
Sadece 27 yaşındaydın.
Artık değilim.
Öğretmeni dedi ki,
yorulsa bile asla yoruldum demiyormuş.
Ona hep soruyorum.
"Yorgun musun, değil misin?"
"Yorulmadın, değil mi? Eğleniyorsun, değil mi?"
15 yıldır üzerine gidiyorum.
Şimdi
yorulunca
ya da bir şey hoşuna gitmeyince bana söylemiyor.
Annesinin onu tekrar
terk etmeye çalışmasından korkmuştur.
Çok sıkı çalışmasının nedeni bu olabilir.
Cehenneme gideceğim.
Değil mi, tatlım?
Kötü bir anneyim.
Eğer 100 tur koştuysa bu neredeyse 40 kilometre eder.
Eğer nefesini ayarlayabilirse bir şansı var.
Cho-won koşmayı seviyor.
O yarışa katılmak istiyor.
Ne düşündüğünü kim bilir?
Anneler oğullarının zihnini okuyabilir, değil mi?
Biliyorum.
Kurabiye, erişte ve zebra.
Bunları seviyor.
Eğer onu bırakamıyorsam,
durumu ikimiz için de kolaylaştırmalıyım.
Onu bırakabilirsin. Sadece istemiyorsun.
Her şey için teşekkürler.
Gerçekten.
Hoşça kal.
Senin sorunun ne?
Başladığın şeyi bitir!
Herkese onun da yapabileceğini gösterelim.
Diğerlerinden bir farkı yok.
Tempo tutmak için yanında olacağım.
-Onunla birlikte koşacağım. -O farklı.
Oğlum farklı.
Diğerleri gibi değil.
Bunun farkına varmam 20 yılımı aldı.
Sence 200 saat bir fark yarattı mı?
İmkânı yok.
Zihnini okuyabilir miyim?
Okuyabilseydim, şimdi ölsem gözüm kapalı gitmezdim.
Git.
Yapmayacak.
Aklını okumayı öğrenmek için
çok uzun süre yaşamam gerekirdi.
Artık maraton yok.
Asla.
Dondurmanızı alın!
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
-İyi iş çıkardınız, çocuklar. -Teşekkürler.
Al.
Merhaba, Jung-won.
Bana eğilerek selam verme.
Eğilerek selam vermek yok.
Yemek yedin mi?
Evet.
10.000 won eksi 4.000 won.
6.000 won.
YANGJAECHEON MARATON KULÜBÜ
Atık Kâğıt
Lanet olsun. Kim o?
Telefonunu neden açmadın?
Cho-won nerede?
Ne?
Cho-won nerede?
Kim ödeme yapmadı?
Tamam.
İyi çalıştınız mı?
Onu ne yapalım?
Kimi?
Bırakın. Koşmak istiyordur.
Tamam.
-Yalnız mı? -Bugün tek başına geldi.
YANGJAECHEON MARATON KULÜBÜ
YARIN YAPILACAKLAR: MARATON
CHUNCHEON MARATONU BAŞLAMA NOKTASI
Pardon.
Müsaade edin.
Orada.
Pardon.
İzninizle.
Pardon.
Cho-won Chuncheon'da.
Numaram 1024.
-Şımarık. -Bana başkan verdi.
Neden geldin?
Neden anneni dinlemedin?
Ya kaybolsaydın? Hadi eve gidelim.
"Bizimle 16.00'da otobüsün önünde buluş."
-Pardon. -"Plaka numarası SEOUL 2345."
-Pardon. -"Ya da 010-234-4738'i ara."
Cho-won.
Cho-won'un adresi.
-Oda 1007, Bina 3. -Cho-won.
Siyoung Apartmanı, Munjung-Dong, Songpa-Gu, Seul.
Telefon numarası,
405-3788.
Annemin numarası 016-226-3788.
Ne kadar endişelendiğimi biliyor musun?
Daha fazla koşulmayacak demedim mi?
Bugün Chuncheon Maratonu'nu koşacağım.
Hayır.
Bu senin için çok zor. Eve gidiyoruz.
Bugün 10 Ekim. Chuncheon Maratonu.
Başlamaya bir dakika kaldı.
Ne yapıyorsun?
Bugün Cho-won 42,195 km koşacak.
Hazır gelmişken...
Sus.
Çalışmadı, başaramaz.
Beni dinle.
-Uslu bir çocuksun, değil mi? -Evet.
Sana erişte alacağım. Hadi gidelim.
Gidelim.
Eğer bayılırsan iğne yapacaklar.
Bunu mu istiyorsun?
Bayılmayacağım.
Cho-won bayılmayacak.
Yarış başladı.
-Anne. -Cho-won.
Hadi dönelim.
Bugün değil.
Bunu tek başına yapamazsın.
Cho-won, annen çok üzgün.
Artık bunu yapmana gerek yok.
Cho-won.
Cho-won'un bacakları?
Çok değerli.
Cho-won!
Orada.
-Cho-won! -Cho-won!
Cho-won!
Ben kimim?
Bay Son, antrenörüm.
-Koşmayı seviyor musun, sevmiyor musun? -Seviyorum.
-Seviyor musun? -Evet.
Bugün yarışı bitirebilir misin?
Hayır.
Sonuna kadar koşabilir misin, koşamaz mısın?
Koşabilirim.
Hızlı mı koşmalısın, yavaş mı?
Yavaş.
-Öyle mi? -Evet.
Biraz yavaşla.
Yavaşla.
Bu hızda koş, tamam mı?
Sonuna kadar yavaş koş.
Yavaş yavaş.
-Tamam mı? -Evet.
-Cho-won. -Evet?
Koşu bitmeden
yağmur başlayacak.
Yağmur?
-Ne başlayacak? -Yağmur.
-Güzel. -Yağmur. Şakır şakır yağmur.
Yağmaya başlayınca,
-koşabildiğin kadar hızlı koş. -Koşabildiğin kadar hızlı koş.
-Çita gibi. -Çita gibi.
-Hadi. -Hadi.
-Hadi, Cho-won! -Evet!
Koş!
Cho-won, yavaş.
Çok hızlı koşma.
Cho-won durdu.
Durmak hiç iyi değil.
Beyefendi,
burada oturamazsınız.
İğne istemiyorum.
Yoldan çekilin.
İğne olmaz!
Cho-won?
-Koş! -Koş!
Koş!
Bunu başarabilirsin!
-Koş! -Koş!
Yağmur yağıyor.
Bugün koşmak için harika, değil mi?
Oğlum.
Nasılsın, yavrum?
Anne.
Eve gitmek istiyorum.
Eve, lütfen.
Tamam, hadi eve gidelim.
Hadi.
Hadi eve gidelim.
Cho-won?
Buraya bak lütfen.
Güzel.
Somurtma.
Hadi.
Somurtma.
Bir, iki, üç, gül.
Gülümsemiyorsun. Gülümse.
Bir kere daha.
Gülümse.
CHUNCHEON ULUSLARARASI MARATONU
CHO-WON YOON 42,195 KM
DERECE: 49/12191
REKOR:
02:57:33
Bu iyi mi, tatlım?
Tabii ki.
Bitti.
Jung-won, bana bezi ver.
-Cho-won, bez. -Tamam.
İşte.
BU FİLM, HYUNG-JIN BAE'NİN GERÇEK HİKÂYESİNDEN ESİNLENMİŞTİR.
-Oyun ne zaman başlayacak? -Bir saat sonra.
2002'DE, BAE BİR TRİATLONU 15 SAAT VE ALTI DAKİKADA TAMAMLADI.
Hayvanlar Âlemi saat 18.00'de başlıyor.
KORE'DE TRİATLON TAMAMLAYAN EN GENÇ ENGELLİ OLDU.
OTİZMİN NEDENİ BİLİNMİYOR.
HER 1.000 KİŞİDEN BİRİNİN OTİZMLE DOĞDUĞU TAHMİN EDİLİYOR.
ŞU AN KORE'DE YAKLAŞIK 40.000 OTİSTİK VAR.
1999'DA OTİZM BİR ENGEL OLARAK TANINDI.
Alt yazı çevirmeni: İlkim Sezen